Mijn blog 2025

Alles in je leven zou je kunnen zien als het begin van een nieuw hoofdstuk.

In elk hoofdstuk zitten gedachten en herinneringen die ik wil bewaren. 

 

Slot van een fijne vakantie

Vrijdag 1 augustus…Na een rustige nacht, een rustige start van de dag. Gelukkig geen jachten en jagen omdat alles ingepakt  en klaargemaakt moest worden. Na het douchen en aankleden heb ik onze koffers in gepakt en toen Henk klaar was zijn we van ons laatste ontbijt naar de eetzaal gewandeld voor ons laatste ontbijt. Bij de keuken werden we opgewacht. ‘weer een gebakken ei met spek ’ vroeg de Ruud  die iedere dag chef keuken was. Ja natuurlijk….en weer heeft mijn lief zitten genieten van zijn gebakken ei met spek.

Lees meer »

Uitstapje naar De Holterberg

Donderdag 31 Juli…Ik las in een folder: De Imminkhoeve ligt in het mooie, groene Vechtdal aan de voet van de Lemele berg, waardoor een wandeling zeker niet mag ontbreken tijdens je verblijf.

Lees meer »

Ritje met een Paardentram

Woensdag 30  juli …Vandaag vierde een de gasten vierde haar 81e verjaardag en ze trakteerde met een grote doos vol heerlijke gebakjes. Tot onze grote verrassing kwamen er 2 vrijwilliger uit Waddinxveen haar feliciteren

Lees meer »

Varen op de Vecht

Dinsdag 29 Juli….. Een dag met een gouden randje. Na een rustige ochtendwandeling  stapte we na de lunch in de auto en werden we naar Ommen gebracht voor een boottocht op de vecht. Er lagen twee sloepen klaar. Met veel moeite kregen de schippers en ons zorgteam iedereen in de boot. Terwijl ik gesteund door het team op de boot stapte voelde ik de boot heen en weer deinen. Met een kloppend hart stapte ik op het bankje omdat na te gaan zitten. Met bewondering keek ik naar de schippers die met het grootse gemak enorme stappen maakte om op een weg deinende boot te stappen. 

Lees meer »

Op Vakantie met de Zonnebloem

Maandag 28 juli….half zeven stapte ik onder de douche. Om zeven uur ging de bel en stapte de hulp binnen om Henk te assisteren bij het dagelijkse ochtend gebeuren. De laatste dingen in de koffers op ons gemak ontbijten….een relaxte start van onze eerste vakantiedag. Om kwart voor tien werden we opgehaald en om tegen half 11 vertrokken we naar onze eerste stop, de Roadrunner in Dalfsen. 

Lees meer »

Uitstapje naar Katwoude

2 Juli... Ieder jaar organiseert de protestantse gemeente de Rank een gezellige seniorenreis. Onze bestemming was de Simonehoeve in Katwoude  Dit jaar ben voor het eerst zonder mijn lief mee geweest. Hij was naar de Zorgboerderij. Zo'n dagreis is te vermoeiend. In en uit stappen van de bus en tussen de smalle banken gaan zitten kost teveel energie. Het was wennen, maar ik heb genoten. 

Lees meer »

Weer Thuis!!!

Zaterdag 7 Juni  Om kwart voor acht stond alles in gepakt om het hoekje van onze  kamerdeur om naar de bus gebracht te worden. Wij gingen naar de ontbijtkamer waar we op ons gemak konden eten en afscheid konden nemen van de andere vakantiegangers. Buiten regende het…Na een heerlijk ontbijt zijn we,  samen met onze twee tafelgenoten, om half negen in het busje dat ons weer naar huis ging brengen  gestapt. Het was rustig op de weg. 

Lees meer »

Onze laatste vakantiedag

Vrijdag 6 juni ….Onze laatste vakantiedag. Na een rustige start en weer een heerlijk uitgebreid ontbijt ben ik rond 11 uur een eindje gaan lopen. Even genieten van het bos. Waar het bos begon ben ik de weg overgestoken. Aan de voet van de Tankenberg staat tussen de eeuwenoude bomen van het landgoed een prachtig oud huis. Op de openstaand poort las ik ‘Landgoed De Hulst’ . Genietend van hoge bomen  en de mooie uitzichten ben ik het oude pad afgewandeld. De zon deed haar best en regelmatig schitterde tussen te bomen door op mijn rug.

Lees meer »

Dagtocht naar Giethoorn.

Donderdag 5 Juni…. Dagtocht naar Giethoorn. De weersvoorspellingen voor vandaag waren niet goed. Er werd regen verwacht. Na het ontbijt stapte we om half tien in de bus. Onder een grijze lucht met dreigend donkere wolken reden we van oost naar west Overijssel.  Maar het viel mee. Langzaam zag ik de lucht lichter worden.  Onderweg heb een tijd zitten doezelen, moe van alle indrukken en de zorg voor Henk  die blijft. Om even over 11 reden we de parkeerplaats van restaurant Holland Venetië op. Dit restaurant ligt aan de rand van het pittoreske Giethoorn en middenin het prachtige Nationale Park Weerribben-Wieden.

Lees meer »

Een rit met de Huifkar

Woensdag 4 juni…. Een huifkartocht door het mooie Twente. Na een rustige ochtend en een uitgebreide lunch stonden om half twee huifkarren voor de deur.  Allemaal ingestapt en koetsier op de bok en we konden haalde de teugels aan en we  gingen op weg naar de Lutte. De Lutte is een klein dorpje in de prachtige natuur van Twente. Henk en ik zijn achterin de huifkar gaan zitten en zo kon ik de foto’s maken. 

Lees meer »

Bezoek aan een paarden melkerij

Dinsdag 3 juni  … Na een rustige ochtend buiten in de tuin zijn we om half twee in de bus gestapt. Doel: Een paardenmelkerij Sand in Harbrinkhoeke. Na een mooie route door het Twentse land reden we via Tubbergen naar Harbrinkhoek waar de familie Sand ons gastvrij ontving met koffie/thee en heerlijk plak krentenmix. De eigenaar van deze boerderij verteld  gesteund door een mooie dia serie zijn verhaal over hun 70 Haflinger paarden. De paarden die de melk produceren, worden het hele jaar door verwend op en rond de boerderij door de familie Sand. De landelijke omgeving en de goede verzorging van de Haflingers geven de kans om deze gezonde drinkmelk te krijgen.

Lees meer »

Oldenzaal

Maandag 2 Juni….De ochtend begon sportief met een uurtje zitgym.  Op de tonen van leuke muziek kregen alle spieren aandacht. Het was heerlijk weer, na de gym gingen we naar de tuin om koffie/thee drinken en een uurtje van de zon genieten. Na de lunch ging Henk met een fietsmaatje fietsen  en ben ik naar Oldenzaal gebracht om daar rond te kijken. Henk heeft een twee uur op de fiets genoten van de mooie omgeving. Het was de eerste keer dat hij met een fietsmaatje op stap ging hij vond het heerlijk. Na een jaar achter de geranium weer buiten kunnen genieten van het mooie Twentse land.

Lees meer »

Maandenlang geen letter op papier gezet. Niet omdat ik niet genoeg woorden in mijn hoofd had die getypt wilde worden.  Heel gek… op één of ander manier kreeg ik ze niet naar buiten. Als ik voor de computer zat waren ze verdwenen.  Er is veel gebeurd sinds ik de laatste keer mijn gedachten op papier zette. Henk  was  na zijn herseninfarct, eind oktober opgenomen in het Revalidatie centrum Ronssehof.

Ik miste hem en iedere dag stapte ik in de Groene Hart hopper om op bezoek te gaan.  Met veel oefenen leerde hij daar weer zelfstandig opstaan, lopen met de rollator en zelfstandig in en uit bed komen. Gelukkig mocht hij zijn verjaardag thuis vieren en op eerste kerstdag mocht hij een nachtje naar huis. Op tweede kerstdag weer terug naar het revalidatiecentrum en de dagen daarna veel oefenen.  Zeven Januari kwam mijn lief weer thuis …wat waren we blij. Hij was weer thuis en we waren weer samen.

 

Nu is het alweer mei. Dagen, weken, maanden zijn voorbij gegleden. Alles is veranderd.  Henk kan niet veel meer. De hersenbloeding en het infarct daarna heeft schade in het hoofd achtergelaten.  Het lopen en de zelfzorg is door de schade in het hoofd  moeilijk  geworden. Gelukkig komt er iedere ochtend thuiszorg om hem te helpen met wassen en aankleden en  s ‘avonds zijn steunkousen uittrekken. Ik ben nu 24 uur per dag zijn mantelzorger. Mijn dagen zijn gevuld met zorgen voor mijn lief, wassen, strijken, boodschappen doen enz. Nu merk ik hoeveel dingen hij altijd deed en nu niet meer kan. Verdrietig maar we kijken samen naar wat wel kan en genieten van de mooie  kleine dingen die er zijn.

Het is al bijna 2 maanden prachtig zonnig weer, op ons balkon genieten we er van. Drie  dagen per week gaat Henk naar de zorgboerderij,  een fantastische plek waar hij geniet van de natuur en de gezelligheid van de mensen en dieren om zich heen. Ik ben die dagen alleen en kan even mijn eigen dingen doen. In het begin was het wennen, stil in huis en ik was moe, heel erg moe… van alles  wat er de afgelopen maanden gepasseerd was. Ik liet te maar gebeuren. De sobere maand januari februari gleden langs me heen. Langzaam merkte ik dat het beter ging en net als het ontluikende groen  bloeide ik weer op. Ik ben blij dat ik weer op mijn scootmobiel durf te stappen en zonder angst met een super grote tas achterop er weer naar het Gouweplein rijden  om de boodschappen te doen.  De lente liet zich dit jaar  uitbundig zien Het was een feest om buiten te zijn. Ik ben dankbaar dat ik kan genieten van de schoonheid van de natuur. Ons leven is vergeleken met een jaar geleden, heel anders… maar we mogen weten en voelen … God laat ons nooit alleen. Hij draagt ons door alles heen, hij geeft rust, in Zijn liefde voel ik mij geborgen.