Mijn Blog 2026

Ik ben dagelijks op zoek naar lichtpuntjes die mijn leven mooi maken.

De Strandrups

29 Augustus....Een grote verrassing voor mijn 78e verjaardag was  het cadeautje van Annemiek…de woensdag na mijn verjaardag, een middag uit met de Zonnebloem naar Noordwijkerhout om daar een rit met de Strandrups te maken. Het was prachtig weer, 26 graden en de zon en de witte wolken wisselde elkaar af. Ik heb genoten van de rit naar Noordwijkerhout. De laatste 2 kilometer reden we dwars door het schitterende duingebied naar de  Langevelderslag. In de auto voelde ik hoe klein mijn wereld is geworden. Wat vroeger zo normaal was ervaar ik nu als heel  bijzonder.

Lees meer »

Juli 2026

12 juli...Het is volop zomer met temperaturen boven de 25 graden.  Iedere dag wanneer ik wakker word voel ik het gemis. Het voelt zo onwerkelijk dat ik vanaf heden alleen woon. Het is stil in huis maar ik merk wel dat minder moe ben en de ik pijn in mijn rug beter in balans kan houden. Elk dag stap ik op mijn scootmobiel en tuf ik naar Henk en het is fijn om te zien dat hij zijn het naar zijn zin heeft.  Gisterenmiddag trof ik hem niet op zijn kamer, hij was ook niet op de afdelingen en de verpleging miste hem ook. Ik heb in zijn kamer van spullen op geruimd en besloot maar de gaan zitten en keek even naar buiten. Daar zag ik hem zitten, op een bankje in de zon. Ik ben naar hem toe gelopen, op een afstandje zag ik zijn eenzaamheid en zag ik hem genieten. Zo dubbel… net als ik. We missen elkaar en toch zien we gelukkig ook het goede.

Lees meer »

Juni 2026

Buiten hoor ik de vogels hun verhaal vertellen, de zon schijnt en ik de mooie blauwe lucht zie ik hier en daar een vriendelijk witte wolk voorbij schuiven, het is hoogzomer en ik geniet…Bijzonder moment!!! Mijn kleindochter en haar vriend gaan samen wonen. Ze worden de trotse bewoners van flat in Gouda Afgelopen week ben ik samen met haar hun huis wezen bekijken. Als cadeau hebben we hen een mooi bedrag voor een linnenkast gegeven.

Lees meer »

Samen ....alleen verder

Donderdag 10 juni...Vandaag is  het een week geleden dat Henk naar Souburg is verhuisd. Na bijna 58 jaar samen naar bed, samen, wakker worden, samen eten, samen ons leven delen, samen….zoveel samen. Nu hij daar en ik hier. Allebei ontheemd, allebei leren leven zonder alles samen delen.

Lees meer »

Grote verandering!

Maandag 1 Juni...Vroeg wakker, half zes en met een kopje thee voor me probeer ik de buitelende gedachten in mijn hoofd in woorden te vangen. Nog drie dagen en dan gaat Henk verhuizen naar zorgcentrum Souburgh. 

Lees meer »

Varen met de Zonnebloem

11 Mei...Annemiek kwam me halen voor een gezellig dag varen. Elk jaar weer een feestje waar ik met volle teugen van geniet. Klokslag 10 uur maakte de boot zich los van de kade. Onze mooie hefbrug ging omhoog en de boot zette koers richting Rotterdam.  Helaas was het geen weer om de hele dag op het dak van de boot te zitten. Er stond veel wind, er viel af en toe regen en het was koud. Toch ben ik een aantal maal naar boven gegaan om te genieten van het mooie  uitzicht en foto's te nemen. 

Lees meer »

Eindelijk ruimte om te schrijven 

Juli 2026

Maandenlang heb ik niets op papier gezet, terwijl er zoveel gebeurde en mijn hoofd vol zat met gedachten die ik graag wilde verwoorden. Er was simpelweg geen tijd en ruimte in mijn hoofd om te schrijven. Nu er weer meer rust en evenwicht is, ben ik klaar om deze gedachten met jullie te delen.

Het afgelopen halfjaar stond in het teken van zorg voor mijn geliefde, terwijl ik tegelijkertijd probeerde mezelf staande te houden. Ik merkte steeds meer de impact van mijn eigen beperkingen. Het lopen werd moeilijker, en de pijn in mijn rug, bil en been nam toe.

Medio maart vroeg  Ageeth (praktijkondersteuner)van mijn huisarts ‘hoelang wil je hier nog mee doorgaan’ en ze noemde een aantal dingen waar ik mee worstelde en tegenaan liep.  Ik viel stil, het was als of ze mij een spiegel voor hield. Eerlijk naar mezelf kijkend moest ik toegeven dat de zorg voor Henk meer van mij vroeg dan ik aan kon. Heel frustrerend, maar zo waar. Huilend ben ik naar huis gereden. Na een innerlijk gevecht heb ik het met Henk besproken. Moeilijk…heel moeilijk maar ook hij zag wel dat zijn zorgvraag te zwaar werd voor mij. Maar uit elkaar gehaald worden,  het is zo niet wat we willen.  Ook de verpleegzorg zag al langer dat het niet goed ging. We moesten gaan nadenken over een plek in een verzorgingshuis. Henk stond al vanaf vorig jaar oktober op de actieve lijst van Souburgh. Verpleegzorg heeft contact met hen gezocht en Henk werd op de actieve/actieve lijst gezet. Dat betekend dat als er een plek vrij zo komen als het nieuwe Souburgh geopend zou worden, Henk een oproep kon verwachten. Reken maar op ongeveer 3 maanden tot 6 maanden na opening, zei men. We schoven het van ons af, voorlopig ben je nog wel tot medio augustus thuis dachten we.

Je leven heeft een diepe zin, een groot en fascinerend doel. Je zijn  op aard is geen abuis, al lijkt dat soms voor je gevoel.

Je ziet niet steeds precies, de feiten op een rijtje staan. Soms  is je hele visie zoek, naar het “waarom” van je bestaan.

Dan sta je voor een dikke muur, en zie je niet mee hoe het zit. Je vecht om liefde en geluk  toch delf je steeds het onderspit.

Maar ook al breek je beste werk, je steeds weer bij de handen af. Bedenk dat God je dit bestaan, echt niet voor niets in handen gaf

Hij weet je koers, Hij kent je weg en heeft het beste met je voor en als  je leeft van uit Zijn wil breekt toch Zijn licht weer stralend door.

En dan... versta je het “waarom” dan zie je soms in eens het “hoe” en leeft je moediger dan ooit op weg naar je bestemming toe.

Want ook jou leven heeft een doel...dat Geheim ken God alleen aanvaard dat wat Hij met je doet. Dan….. dwars door de misère heen ontdek je steeds een nieuw begin.

Want God is bij jouw  en bewust zoekt Hij jouw zegen, jouw geluk. Geloof in Hem en in jezelf. Vertrouw en werk en waag en win. Gods Glorie is geen visioen. Je leeft er dagelijks midden in?

Tussen al mijn schrijfsels vond ik dit gedicht handgeschreven. Heb ik  lang geleden in een moeilijke periode zelf geschreven of heb ik het overgeschreven omdat het me zo aansprak… ik weet het niet meer. Nu ik het lees verwoord het zo wat ik nu voel.