Ik ben dagelijks op zoek naar lichtpuntjes die mijn leven mooi maken.
Buiten hoor ik de vogels hun verhaal vertellen, de zon schijnt en ik de mooie blauwe lucht zie ik hier en daar een vriendelijk witte wolk voorbij schuiven, het is hoogzomer en ik geniet…Bijzonder moment!!! Mijn kleindochter en haar vriend gaan samen wonen. Ze worden de trotse bewoners van flat in Gouda Afgelopen week ben ik samen met haar hun huis wezen bekijken. Als cadeau hebben we hen een mooi bedrag voor een linnenkast gegeven.
Donderdag 10 juni...Vandaag is het een week geleden dat Henk naar Souburg is verhuisd. Na bijna 58 jaar samen naar bed, samen, wakker worden, samen eten, samen ons leven delen, samen….zoveel samen. Nu hij daar en ik hier. Allebei ontheemd, allebei leren leven zonder alles samen delen.
Maandag 1 Juni...Vroeg wakker, half zes en met een kopje thee voor me probeer ik de buitelende gedachten in mijn hoofd in woorden te vangen. Nog drie dagen en dan gaat Henk verhuizen naar zorgcentrum Souburgh.
11 Mei...Annemiek kwam me halen voor een gezellig dag varen. Elk jaar weer een feestje waar ik met volle teugen van geniet. Klokslag 10 uur maakte de boot zich los van de kade. Onze mooie hefbrug ging omhoog en de boot zette koers richting Rotterdam. Helaas was het geen weer om de hele dag op het dak van de boot te zitten. Er stond veel wind, er viel af en toe regen en het was koud. Toch ben ik een aantal maal naar boven gegaan om te genieten van het mooie uitzicht en foto's te nemen.
Het jaar 2026 begon met een mooie witte wereld. Vanaf mijn balkon heb ik genoten.
Thema van deze vakantie week! Ons resten geloof, hoop en liefde. Maar het grootste daarvan is de liefde
Juli 2026
Maandenlang heb ik niets op papier gezet, terwijl er zoveel gebeurde en mijn hoofd vol zat met gedachten die ik graag wilde verwoorden. Er was simpelweg geen tijd en ruimte in mijn hoofd om te schrijven. Nu er weer meer rust en evenwicht is, ben ik klaar om deze gedachten met jullie te delen.
Het afgelopen halfjaar stond in het teken van zorg voor mijn geliefde, terwijl ik tegelijkertijd probeerde mezelf staande te houden. Ik merkte steeds meer de impact van mijn eigen beperkingen. Het lopen werd moeilijker, en de pijn in mijn rug, bil en been nam toe.
Medio maart vroeg Ageeth (praktijkondersteuner)van mijn huisarts ‘hoelang wil je hier nog mee doorgaan’ en ze noemde een aantal dingen waar ik mee worstelde en tegenaan liep. Ik viel stil, het was als of ze mij een spiegel voor hield. Eerlijk naar mezelf kijkend moest ik toegeven dat de zorg voor Henk meer van mij vroeg dan ik aan kon. Heel frustrerend, maar zo waar. Huilend ben ik naar huis gereden. Na een innerlijk gevecht heb ik het met Henk besproken. Moeilijk…heel moeilijk maar ook hij zag wel dat zijn zorgvraag te zwaar werd voor mij. Maar uit elkaar gehaald worden, het is zo niet wat we willen. Ook de verpleegzorg zag al langer dat het niet goed ging. We moesten gaan nadenken over een plek in een verzorgingshuis. Henk stond al vanaf vorig jaar oktober op de actieve lijst van Souburgh. Verpleegzorg heeft contact met hen gezocht en Henk werd op de actieve/actieve lijst gezet. Dat betekend dat als er een plek vrij zo komen als het nieuwe Souburgh geopend zou worden, Henk een oproep kon verwachten. Reken maar op ongeveer 3 maanden tot 6 maanden na opening, zei men. We schoven het van ons af, voorlopig ben je nog wel tot medio augustus thuis dachten we.
Je leven heeft een diepe zin
een groot en fascinerend doel
Je zijn op aard is geen abuis
al lijkt dat soms voor je gevoel
Je ziet niet steeds precies
de feiten op een rijtje staan
Soms is je hele visie zoek
naar het “waarom” van je bestaan
Dan sta je voor een dikke muur
en zie je niet mee hoe het zit
Je vecht om liefde en geluk
toch delf je steeds het onderspit
Maar ook al breek je beste werk
je steeds weer bij de handen af
Bedenk dat God je dit bestaan
echt niet voor niets in handen gaf
Hij weet je koers, Hij kent je weg
en heeft het beste met je voor
en als je leeft van uit Zijn wil
breekt toch Zijn licht weer stralend door
En dan... versta je het “waarom”
dan zie je soms in eens het “hoe”
en leeft je moediger dan ooit
op weg naar je bestemming toe
Want ook jou leven heeft een doel...
dat Geheim ken God alleen
aanvaard dat wat Hij met je doet
Dan….. dwars door de misère heen
ontdek je steeds een nieuw begin
Want God is bij jouw en bewust
zoekt Hij jouw zegen, jouw geluk
Geloof in Hem en in jezelf
Vertrouw en werk en waag en win
Gods Glorie is geen visioen
Je leeft er dagelijks midden in?
Tussen al mijn schrijfsels vond ik dit gedicht handgeschreven. Heb ik lang geleden in een moeilijke periode zelf geschreven of heb ik het overgeschreven omdat het me zo aansprak… ik weet het niet meer. Nu ik het lees verwoord het zo wat ik nu voel.
