Thema van deze vakantie week! Ons resten geloof, hoop en liefde. Maar het grootste daarvan is de liefde
I Korinthe 13
Zaterdag 23 Mei, een stralende zonnige dag. Onze koffers stonden gepakt. De weersvoorspelling beloofde ons een warme zonnige week en we verheugde ons op een heerlijke vakantie week in hotel IJsselvliedt. Begin van de middag werden we op gehaald door twee lieve gemeenteleden van onze kerk en zij hebben ze ons naar Wezep gebracht. De ontvangst was hartverwarmend, een vrijwilligster die ons de hele week zou begeleiden pakte onze koffers en verdere bagage en zorgde voor koffie en thee. Daarna bracht ze ons naar onze kamer en met hulp van haar heb ik de koffers uitgepakt. Weer beneden heerlijk buiten gezeten en zitten genieten van de mooie tuinen, de uitbundig bloeiende rododendrons, het getwinkelier van de vogels en het bos op de achtergrond.
Na een goede nacht begonnen we de zondag (1e pinksterdag) met een mooie kerkdienst. Na de middag hebben we door het bos een speurpuzzeltocht gewandeld. Volop genieten van de prachtige natuur en het zonnetje op onze rug. Na een gezellige maaltijd hebben we zitten genieten van het optreden van Ellen Tackenkamp
Ellen begon haar muzikale carrière als klarinettist en saxofonist maar toen de bandleider van de bigband waarin ze speelde haar vroeg om "Moonlight Serenade" te zingen, besefte ze dat haar stem haar instrument bij uitstek zou zijn. Het feit dat zingen haar in staat stelde melodie met poëzie te combineren, vervulde direct een grote behoefte. In 2019 verscheen "Letters". Ellen zei: "Met dit album durf ik mijn moed te tonen. Deze liedjes bieden mij veel troost, en ik hoop dat ze op de een of andere manier ook een metgezel voor jullie kunnen zijn." Ellens liedjes zijn persoonlijk, ontwapenend en lyrisch, en ze is een echte verhalenverteller. Henk en ik hebben genoten van haar prachtige liedjes.
Na een rustige zonovergoten maandagochtend, is Henk samen met een vrijwilliger s ’middags voorop een rolstoelfiets de omgeving wezen verkennen en ben ik even naar Wezep geweest. s ’Avonds hebben we in de Orangerie een balspel gespeeld.
Dinsdagochtend zijn we vroeg op gestaan want om 10.15 stonden de busjes klaar om een uitstapje naar de Hanzestad Kampen om daar de Miniaturenboerderij Klein Kampen te gaan bekijken. Het was warm, later las ik dat deze 26e Mei de warmste meidag ooit was. De temperatuur steeg dik boven de 30 graden. In de bus was Airco dus goed te doen. Zittend in de bus maakte we een ‘stadswandeling’ door het oude Kampen. Ik heb zitten genieten van de prachtige oude pandjes waar we langzaam langs reden. De prachtige Bovenkerk, de broederpoort en het kleinste huisje. Aan de Burgwal op nummer 98, staat het kleinste huisje van Kampen, 1.4 meter breed en 4,5 meter diep. Ooit woonde hier een gezin met drie kinderen. Kampen is de geboortestad van mijn Oma, ze is daar op gegroeid en ik herinner me nog dat ik 9 jaar oud een keer, samen met mijn broertje, met Oma met de trein naar Kampen reden en bij Oma op visite gingen.
Bij de miniaturen boerderij stond er koffie, thee en broodje klaar. Daarna vertelde de boer ons enthousiast over zijn hobby. Er staan meer dan 160 miniaturen van de historisme gebouwen in Kampen. De molen, gemaal, de wasserij, alles werkt aangestuurd door kleine motortjes. In het schooltje staan in de gang piepkleine klompjes op een rij en in de klas is alles tot in detail uitgevoerd. Na een uurtje rondkijken zijn we via een mooie rit langs de IJssel zijn we terug gereden naar IJssel.
Genietend van ons zonnige vakantieadres... een weekje in het zorghotel IJsselvliedt in Wezep stapte ik rond 4 uur uit de bus. Ik hoorde de telefoon rinkelen, nam op en had iemand van het nieuwe Souburgh aan de lijn. Er was een plek voor Henk waar hij donderdag 4 Juni om 10 uur verwacht werd. Mijn eerste reactie was ‘O wat fijn… O wat erg en nu al... Natuurlijk wisten we dat Henk op de actieve lijst stond maar zo snel hadden we niet verwacht. Samen met vrijwilligster hebben Henk en ik het op ons in laten dalen.
Na de maaltijd weer een gezellige avond met een optreden van Mw. van Hoven. Zij hield een lezing met als onderwerp “Mensen, mensen, wat ben ik moe” waarin je vertelde hoe moe ze werd van Piet van Gerrit. Hilarisch, ze kreeg de lachers op haar hand.
Woensdag was een rustige dag. Na het avond maaltijd, deze keer een rijsttafel deden we spelletjes. Een van de opdrachten was maar een liedje of gedicht over het thema Liefde en als je het zingt krijg je extra punten. Samen met een paar mensen maakte dit gedicht.
Liefde is vertrouwen
Openstaan voor elkaar
Liefde is samen bouwen
Aan een leven met elkaar
Liefde is ook samen leren luisteren
En niet praten, maar geduldig zijn
Liefde is voor elkaar zorgen
Ook al doet dat soms veel pijn
Liefde is levenslang proberen
Om er voor elkaar te zijn
Liefde is het mooiste in het leven.
Samen met elkaar te zijn.Natuurlijk wilde ik meer punten dus met een zelfverzonnen melodie zong ik ons liedje. Wat ik niet wist is dat Henk op mijn rug zijn arm gebruikte als draaimolen wiel. Hij kreeg de hele zaal aan het lachen. We kregen de eerste prijs.
Donderdag was een warme dag, Henk is weer wezen fietsen en ik heb heerlijk in de schaduw met mijn benen op een anders stoel zitten lezen. Echt vakantie. De gedachte dat Henk over een week naar Souburgh moest en alles wat ik moest regelen schoof ik op zij. Ik wilde genieten van het NU. ’s Avonds was er een poppen speelster Anke Zwiers. De manier waarop ze het karakter van de pop Tante Rosa is neer zette was zeer treffend, herkenbaar en vol humor. Het tot leven brengen van poppen en de suggestie wekken, dat zij een ziel hebben. Ik vond het fascinerend. Je herkent je jezelf, je wéét dat het een pop is en toch geloof je wat er gebeurt. Tante Rosa vertelde ons een persoonlijk verhaal vol humor, waar we door werden geraakt en hartelijk om hebben gelachen.
En dan is het ineens vrijdag, onze laatste vakantiedag. Inpakken en een gezellig een heerlijk Gala diner. Voor Henk was die dag wat minder, want hij voelde zich helemaal niet lekker en moest overgeven. Hij is naar bed gegaan en toen ik hem kwam vragen of hij mee ging naar het diner voelde hij zich nog steeds beroerd. Tegen acht uur kwam hij toch naar beneden, hij voelde zich weer wat beter en heeft toch nog iets gegeten.
Zaterdag…. naar huis. Wassen, opruimen, boodschappen doen en ons voorbereiden op de verhuizing van mijn lief naar Souburgh
Reactie plaatsen
Reacties