Aline ... Ouder worden

Gepubliceerd op 24 oktober 2026 om 12:07

17 Augustus 2014 schreef ik het onderstaande verhaal naar aanleiding van de preek van Ds. Cees van de Berg. Nu 12 jaar later kom ik het tegen. 12 jaar ouder en weer word ik geraakt door deze tekst en wat ik er over heb geschreven. Ik lees Mijn levenstent lijdt onder de slijtage van alle stormen van mijn leven, Mijn levenstent ademt wanneer de storm veranderd in een zachte bries. In alle levensmomenten heb ik mogen voelen dat God, mijn Vader naast mij is. Woorden uit mijn hart en nog altijd kan ik er alleen maar AMEN op zeggen. Ook nu alles veranderd is.  

2 Corinthiërs 5 1-10  In zucht van verlangen naar een Hemels leven! (uit Het boek) 

Wij weten dat als ons lichaam sterft, wij een nieuw huis in de hemel krijgen, waar wij altijd mogen wonen. Dat is een huis door God gemaakt en niet door mensen. Wij ervaren nu nog wel allerlei moeilijkheden, maar kijken met verlangen uit naar de dag dat wij een hemels lichaam krijgen en dat zullen aantrekken als nieuwe kleren. Wij zullen niet als geesten zijn, maar een lichaam hebben. In ons aardse lichaam hebben wij het vaak moeilijk, maar wij zouden het vreselijk vinden om geen lichaam meer te hebben. Wij willen vanuit ons oude lichaam in ons nieuwe lichaam overgaan, zodat het sterfelijke door het leven wordt opgeheven. Daarvoor heeft God ons juist gemaakt en als onderpand heeft Hij ons de Heilige Geest gegeven. Wij houden dus de moed erin. Al beseffen we heel goed dat wij (zolang we in ons lichaam leven) nog ver van ons hemelse huis verwijderd zijn. Door het geloof en niet door het zien, weten wij dat dit waar is. Daarom zijn wij ook niet bang om te sterven; integendeel, wij zien ernaar uit om naar huis te gaan, naar de Here. Daarom is ons hoogste doel te doen wat Hij wil, of we nu in dit lichaam of thuis bij de Here zijn. Want wij zullen allemaal eens voor Christus rekenschap moeten afleggen. Dan wordt alles blootgelegd. Ieder van ons zal krijgen wat hem toekomt, voor wat hij in zijn aardse lichaam heeft gedaan, goed of kwaad. 

17 augustus 2014

Vakantie weer achter de rug… Met een beetje weemoed denk ik terug.. Heerlijk op reis naar Zuid Frankrijk , bagage in pakken in de auto en genieten van een aantal mooie zonnige weken die voorbij vliegen. De dag komt dat je alles weer af moet breken. Met weemoedig gevoel ga je opruimen, inpakken en als alles klaar is laten we een stuk lege plek met vergeeld gras achter ons…..De terugreis gaat sneller dan de heenreis en als je weer thuis ben geniet je heerlijke bed, je eigen toilet, je eigen douche een fijne bank om op te zitten…kortom een plek waar je je helemaal thuis voelt. Jouw tent waar je in leeft en binnen de kortste tijd word je meegezogen door alle dagelijkse dingen, van jouw huistent…

In Corinthiërs 2 – 5 geeft Paulus een beeld van leven. Paulus was tentenmaker en gebruikt zin dit als beeld van zijn leven. Ons lichaam is als een tent, we kamperen daar tijdelijk in. We houden van het leven in die tent. Ons leven, onze kinderen, onze vrienden en alles wat er omheen geeft je het gevoel van veiligheid en verbondenheid. In die tent van je leven maak je heel veel mee. Vreugde, verdriet en alles wat daar tussen zit. Ons bestaan in de tent van je leven lijdt je door een woud van gebeurtenissen die je leven bepalen. Een zware last en toch hoe zwaar ook … we zijn gehecht aan die last…. ook al dreigen we te vallen.. het leven in die tent daar vechten we voor, we gaan tot het uiterste om het overeind te houden. Maar…. er komt een moment dat onze aardse tent moet worden afgebroken, je krijgt een ongeluk, je wordt ziek, je lichaam vervalt, je word oud, je merkt dat jezelf veel niet meer kan enz. Wanneer dat gebeurt weten we niet. Hoe weten we ook niet maar er komt een moment dat onze aardse tent met worden afgebroken. Is dan het dan….blijft er dan alleen een lege plek met vergeeld gras achter???  

Paulus zegt……Nee… hij weet beter. We krijgen een Hemels woning!!! Een huis door God gemaakt en niet door mensen. Een eeuwig huis wat nooit verdwijnt en waar we voor altijd mogen wonen, in Gods armen. Sterven is niet dood gaan maar verhuizen naar het hemels huis. Paulus schrijft ergens…. Ik zucht van verlangen naar een hemels leven. Een leven zonder pijn verdriet, tranen en bitterheid, een leven zonder oorlog en misdaden, een leven wat vol is van liefde, genade en ontferming en vergeving. Naar dat leven verlang ik ook. Toen ik 18 jaar was zei ik: Ja tegen Jezus, ja tegen God, Ja tegen Zijn Geest vanaf toen is Hij is de centrum van mijn bestaan.

Nu ben ik 66 jaar, mijn tent dreigde door tegenwind en zware stormen vele malen te bezwijken. Maar……….Jezus gaf mij de moed om hem overeind te houden. Ik hou van Hem. Ik sta open voor Gods genade, voor zijn liefde en ontferming. Jezus genade omringt mij, ik wil me door Hem laten leiden. Jezus heeft voor mij een weg gebaand naar zijn Vader. Ik wil voor Hem leven en met Hem meegaan. Dag en nacht…. aan Zijn hand.

Mijn levenstent lijdt onder de slijtage van alle stormen van mijn leven, Mijn levenstent ademt wanneer de storm veranderd in een zachte bries. In alle levensmomenten heb ik mogen voelen dat God, mijn Vader naast mij is.   Ik ben van Hem. Ik wil bij Hem zijn. Ik weet….. er wacht mij eens een nieuwe tent, en  Jezus staat klaar om mij op te vangen. Vol genade en ontferming. Hoe diep, hoe zwaar zo’n val ook is. Zijn armen zijn boven mij, onder mij, naast mij. Hij is mijn bodem….Als ik val vangt Hij mij op. Ik mag weten… Hij is daar….. Hij is het centrum van mijn bestaan. Ik hoef de hemel niet te verdienen Jezus wacht op mij… Ik wil bij Hem zijn! Hij is het Hart van de hemel!!!

Alie van Dijk  Aug 2014 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.